Beykoz’da Engelli Kardeşlerimizin Sesi: Haklı Bir İsyan ve Çözüm Çağrısı

Bir İlçenin Vicdanı Engelli Bireylere Verdiği Değerle Ölçülür

Bir şehrin, bir ilçenin gelişmişlik düzeyi ve vicdanı; gökdelenleriyle, yollarıyla değil, en başta özel gereksinimli bireylerine, yani engelli kardeşlerimize verdiği değerle ölçülür.

Bugün Beykozumuzda yükselen bu çığlık, sadece bir sitem değil; adaletin, hakkaniyetin ve toplumsal vicdanın açık bir tezahürüdür.

Engelli kardeşlerimizin eğitim, ulaşım, istihdam ve sosyal alan yetersizliği gibi en temel konularda yalnız bırakılması, yerel yönetim anlayışında çok büyük bir boşluğun ve eksikliğin göstergesidir.

Soruyoruz: Beykoz Belediyesi bu haklı ses karşısında niçin sessiz ve desteksiz kalıyor?

Verilen Sözler ve Yaşanan Mağduriyetler

Engelli derneklerinin, vakıflarının ve bizzat bu zorlukları yaşayan ailelerin en büyük mücadelesi, çocuklarının dört duvar arasından çıkıp hayata karışabileceği, eğitim alabileceği güvenli alanlara kavuşmaktır.

Belediyelerin asli görevlerinden biri de bu alanları tahsis etmek ve kamunun malını kamunun en dezavantajlı, en kırılgan grubuna hizmet edecek şekilde organize etmektir.

Beykoz Belediyesi’ne ait tapulu araziler, mülkler ve tesisler dururken; engelli kardeşlerimizin gelişimi, eğitimi ve sosyalleşmesi için talep edilen yerlerin verilmemesi, hatta iddia edildiği gibi önceden söz verilen veya planlanan yerlerin yönetim değişince başka odaklara, başka görüşlere devredilmesi kabul edilemez bir yönetim hatasıdır.

Engelliler Bu İlçeye Fazla mı Geliyor?

Beykoz’un öz evlatlarına bulunamayan yerler, hangi önceliklere göre başkalarına tahsis ediliyor?

Bu sorular, sadece birer soru değil; Beykoz halkının vicdanında yara açan birer gerçektir.

Çözüm Bekleyen Temel Sorunlar

Beykoz, coğrafi yapısı itibarıyla zaten ulaşım zorlukları barındıran bir ilçe. Bu zorluğun üzerine bir de yerel yönetimin koordinasyonsuzluğu ve ilgisizliği eklenince, engelli kardeşlerimiz için hayat iki kat daha zorlaşıyor.

Bugün ilçemizde acilen çözülmesi gereken başlıca sorunlar şunlardır:

Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Yetersizliği

İşitme, görme, zihinsel veya bedensel engelli bireylerin yaşlarına uygun, nitelikli eğitim alabilecekleri kamu merkezleri yetersizdir. Özellikle okuma-yazma oranını artıracak, özel yetenekleri geliştirecek kurslar ve atölyeler neredeyse yok denecek kadar azdır.

Ulaşım ve Erişilebilirlik Engelleri

Beykoz’un dik yokuşları ve geniş coğrafyasında engelli vatandaşlar için özel ring seferleri, erişilebilir araçlar ve kaldırımlar lüks değil, bir haktır. Hastaneye, okula veya sosyal alanlara ulaşım tam bir çileye dönüşmüştür.

İstihdam ve Sosyal Alan Eksikliği

Engelli gençlerin üretken hayata katılabileceği korumalı işyerleri, kendi el emeklerini sergileyip satabilecekleri alanlar veya sadece akranlarıyla vakit geçirebilecekleri engelsiz yaşam merkezleri Beykoz’a çok görülmemelidir.

Beykoz Belediyesi Vicdanının Sesini Dinlemelidir

Yerel yönetimler siyaset yapma değil, hizmet üretme makamlarıdır. Seçimler gelir geçer, yönetimler değişir ancak devletin ve belediyenin vatandaşına olan sorumluluğu baki kalır. Beykoz Belediyesi, ilçenin öz evlatları olan engelli kardeşlerimizin sesine daha fazla kulak tıkayamaz.

Belediyeye ait tapulu yerler, rant kapısı ya da siyasi ikram aracı olarak değil; bu ilçenin en çok ihtiyacı olan engelli çocuklarına, gençlerine ve onların cefakar ailelerine tahsis edilmelidir. Engelli kardeşlerimize el uzatmak bir lütuf değil, anayasal ve insani bir görevdir.

Bizler bu haklı davanın, engelli kardeşlerimizin yaşadığı eğitim ve ulaşım sıkıntılarının her platformda sesi olmaya, bu adaletsizliği haykırmaya ve hakkımız olan tesisleri alana kadar bu konunun takipçisi olmaya devam edeceğiz. Beykoz Belediyesi’ni bir an önce bu yanlıştan dönmeye, sessizliğini bozmaya ve engelsiz bir Beykoz için somut adımlar atmaya davet ediyoruz.

Kaynak: Beykozun Sesi