Beykoz’un geleceğine sahip çıkma zamanı: Dayatılan değil, yerinde dönüşüm!

Değerli Beykozlu Hemşerilerim, Dostlarım, Komşularım,

Bugün sizlerle yalnızca bir meseleyi değil, hepimizin evinde, sokağında, çay ocağında, mahalle sohbetlerinde konuştuğu ortak bir derdi paylaşmak istiyorum. Bu mesele, sadece bugünü değil, çocuklarımızın ve torunlarımızın yarınlarını da yakından ilgilendiriyor.

Beykoz, harita üzerinde sınırları çizilmiş sıradan bir ilçe değildir. Beykoz; Boğaz’ın kıyısında yeşille mavinin buluştuğu, köklerimizin uzandığı, atalarımızın alın teriyle yoğurduğu, çocuklarımızın ilk adımlarını attığı, acılarımızı ve sevinçlerimizi birlikte yaşadığımız büyük bir yuvadır.

Burası bizim geçmişimiz, bugünümüz ve geleceğimizdir.

Ancak bugün Beykoz, geleceğini doğrudan ilgilendiren tarihî bir dönüm noktasından geçiyor.

Yıllardır çözüme kavuşturulamayan imar planları, mülkiyet sorunları, tapu belirsizlikleri ve son dönemde giderek daha fazla gündeme gelen kentsel dönüşüm uygulamaları, Beykoz halkının geleceğe ilişkin endişelerini artırıyor.

İnsanlar haklı olarak soruyor:

Yıllardır yaşadığımız mahallelerimizde kalabilecek miyiz? Evlerimiz, arsalarımız, mülkiyet haklarımız ne olacak? Çocuklarımız da bizim doğup büyüdüğümüz sokaklarda yaşayabilecek mi?

Bu soruların cevabı yalnızca binaların yenilenmesinde değil, nasıl bir dönüşüm anlayışının benimseneceğinde saklıdır.

Dayatılan Dönüşüm Değil, Yerinde Dönüşüm!

Öncelikle bir gerçeğin altını çizmek gerekiyor.

Beykoz halkı kentsel dönüşüme karşı değildir. Hiç kimse depreme dayanıksız yapılarda yaşamayı, can güvenliğini tehlikeye atmayı ya da sağlıksız konutlarda hayatını sürdürmeyi istemez.

Elbette binalarımız yenilensin. Elbette çocuklarımız güvenli evlerde büyüsün. Elbette Beykoz, çağın gerektirdiği modern ve sağlam yapılara kavuşsun.

Ama bütün bunlar yapılırken Beykozlu kendi mahallesinden, kendi toprağından ve kendi yaşamından koparılmamalıdır.

Çünkü kentsel dönüşüm yalnızca betonun, demirin ve binaların yenilenmesi değildir. Aynı zamanda insanın, mahallenin, komşuluğun ve yaşam kültürünün korunması meselesidir.

Bugün en büyük endişelerden biri, dönüşüm adı altında vatandaşların ağır borçlarla karşı karşıya kalması, mülkiyet haklarını kaybetmesi veya ekonomik koşullar nedeniyle yaşadığı mahalleden ayrılmak zorunda bırakılmasıdır.

Oysa yapılması gereken, insanları yaşadıkları yerlerden uzaklaştırmak değil, onları kendi mahallelerinde güvenli ve insanca yaşayabilecekleri konutlara kavuşturmaktır.

İşte bu nedenle Beykoz’un geleceği konuşulurken en temel ilke yerinde dönüşüm olmalıdır.

Mahallelerimiz Sadece Evlerden İbaret Değildir

Bir düşünün...

Yıllardır aynı sokakta selamlaştığımız komşularımızı, cenazemizde yanımızda duran dostlarımızı, düğünümüzde sevincimize ortak olan insanları, mahalle kahvesinde kurulan dostlukları...

Bütün bunların bir karşılığı var mı?

Bir mahallenin hafızası yalnızca sokaklarından, binalarından veya tapu kayıtlarından oluşmaz.

O hafızayı oluşturan, orada yaşayan insanlardır.

Bugün Beykoz’un mahalle kültürünü korumak, aslında Beykoz’un kimliğini korumaktır.

Dönüşüm yapılırken sadece yapıların metrekaresi değil, insanların yıllardır kurduğu hayatlar da hesaba katılmalıdır.

Çünkü mahalleyi dağıttığınızda yalnızca evleri değil, yılların birikimini, komşuluğu, dayanışmayı ve ortak geçmişi de dağıtma riskiyle karşı karşıya kalırsınız.

Beykoz yenilenmeli ama Beykozlu yerinden edilmemelidir.

Mülkiyet Hakkı Güvence Altına Alınmalıdır

Beykoz’un en önemli meselelerinden biri de yıllardır devam eden mülkiyet ve imar sorunlarıdır.

Bu topraklarda nesillerdir yaşayan, yıllarca emek veren, evini yapan, çocuklarını büyüten insanların mülkiyet konusundaki endişeleri artık kalıcı ve adil çözümlerle giderilmelidir.

Hiçbir vatandaş, dönüşümün sonunda evini kaybetme korkusuyla yaşamamalıdır.

Hiçbir aile, altından kalkamayacağı borçların altında bırakılmamalıdır.

Hiçbir hak sahibi, yeterince bilgilendirilmeden ve kendisine sunulan koşulları değerlendirme imkânı bulamadan geleceğine ilişkin kararlarla karşı karşıya kalmamalıdır.

Burada esas olan; mevcut hukuki hakların korunması, hak sahipliğinin açık biçimde belirlenmesi ve dönüşümün ekonomik yükünün vatandaş açısından adil ve sürdürülebilir olmasıdır.

Unutulmamalıdır ki bir dönüşüm projesinin başarısı, yalnızca kaç yeni bina yapıldığıyla değil, o binalarda eski mahalle sakinlerinin yaşamaya devam edip edemediğiyle de ölçülmelidir.

Beykozlu Olmadan Beykoz’un Geleceği Planlanamaz

Bir başka önemli konu ise karar alma süreçleridir.

Beykoz’un geleceğine ilişkin planlar hazırlanırken, o mahallelerde yaşayan insanların görüşleri ne kadar dikkate alınıyor?

Vatandaşlar projelerin ayrıntılarını yeterince biliyor mu?

Hak sahipleri karşılaşabilecekleri mali yükümlülüklerden, sahip olacakları haklardan ve dönüşümün şartlarından açıkça haberdar ediliyor mu?

İşte üzerinde durulması gereken sorular bunlardır.

Beykoz’u ilgilendiren hiçbir büyük dönüşüm kararı, Beykoz halkının görüşleri ve ihtiyaçları göz ardı edilerek şekillendirilmemelidir.

Muhtarlarımız, mahalle derneklerimiz, sivil toplum kuruluşlarımız, uzmanlarımız ve en önemlisi hak sahibi vatandaşlarımız bu süreçlerin doğal paydaşları olmalıdır.

Şeffaflık, katılımcılık ve ortak akıl, yalnızca söylenen güzel sözler olarak kalmamalı; uygulamaların temelini oluşturmalıdır.

Çünkü Beykoz’un geleceği, Beykozluya rağmen değil, Beykozluyla birlikte planlanmalıdır.

Ayrışma Değil, Birlik ve Dayanışma Zamanı

Bugün Beykoz’un ihtiyacı olan en önemli şeylerden biri de birlik ve dayanışmadır.

Sorunlarımızı yalnızca kendi sokağımızın, kendi mahallemizin veya kendi evimizin meselesi olarak görmemeliyiz.

Çünkü bugün bir mahallede yaşanan mülkiyet sorunu, yarın başka bir mahallenin karşısına çıkabilir.

Bugün bir bölgede tartışılan dönüşüm modeli, yarın Beykoz’un başka bir noktasında gündeme gelebilir.

Bu nedenle meseleye bütüncül bakmak gerekiyor.

Siyasi görüşlerimiz farklı olabilir. Hayata bakışımız, düşüncelerimiz, tercihlerimiz birbirinden ayrılabilir.

Ancak söz konusu Beykoz’un geleceği, mahallelerimizin korunması ve vatandaşlarımızın mülkiyet hakları olduğunda, ortak bir zeminde buluşabilmeliyiz.

Burada amaç bir siyasi tartışma oluşturmak değil; Beykoz’un geleceğini ilgilendiren meselelerde ortak aklı, dayanışmayı ve toplumsal uzlaşıyı güçlendirmektir.

Mahalle dernekleri, muhtarlıklar, sivil toplum kuruluşları ve vatandaşlar arasında kurulacak güçlü iletişim, sorunların daha görünür hâle gelmesine ve çözüm önerilerinin geliştirilmesine katkı sağlayacaktır.

Beykoz’un ihtiyacı, birbirinden kopuk sesler değil; farklı düşüncelere saygı duyan, ortak sorunlarda birlikte hareket edebilen güçlü bir toplumsal iradedir.

Geleceğimizi Başkalarının Kararlarına Bırakmayalım

Bugün hepimize önemli sorumluluklar düşüyor.

Yaşadığımız ilçenin geleceğine ilişkin gelişmeleri takip etmek, hazırlanacak planları incelemek, haklarımızı öğrenmek ve karar alma süreçlerine katılmak hepimizin ortak sorumluluğudur.

Beykoz’un geleceği yalnızca bugünün yöneticilerini değil, burada yaşayan herkesi ilgilendiriyor.

Bu nedenle mahallelerimizden başlayarak daha fazla konuşmalı, birbirimizi dinlemeli ve ortak çözümler üzerinde düşünmeliyiz.

Mülkiyet sorunlarının adil biçimde çözülmesini, güvenli konutların inşa edilmesini, mahalle kültürünün korunmasını ve yerinde dönüşümün esas alınmasını savunmak, geleceğe ilişkin meşru beklentilerimizin bir ifadesidir.

Ancak bunu yaparken yalnızca itiraz etmekle yetinmemeli; uygulanabilir, hukuka uygun ve vatandaşın yararını gözeten çözüm önerileri de ortaya koymalıyız.

Çünkü Beykoz’un ihtiyacı çözümsüzlük değil, insanı merkeze alan kalıcı çözümlerdir.

Beykoz Bizim Yuvamız, Geleceğimiz Ortak

Son olarak şunu söylemek istiyorum:

Beykoz bizim için yalnızca yaşadığımız yer değildir.

Beykoz, çocukluğumuzun geçtiği sokak, kapısını çaldığımız komşumuz, aile büyüklerimizin hatırası, emek verdiğimiz evimiz ve yarın çocuklarımıza bırakmak istediğimiz mirastır.

Bu nedenle Beykoz’un geleceğini konuşurken yalnızca bugünün ekonomik ve fiziki koşullarını değil, gelecek nesillerin nasıl bir ilçede yaşayacağını da düşünmek zorundayız.

Elbette Beykoz gelişsin, yenilensin, güzelleşsin.

Ama gelişirken kimliğini kaybetmesin.

Yenilenirken insanını geride bırakmasın.

Modernleşirken mahalle kültürünü, tarihini ve hafızasını unutmasın.

Ve en önemlisi, burada yaşayan insanlar kendi topraklarında gelecek kurma imkânını korusun.

Bizim istediğimiz, dönüşüme karşı çıkmak değil; insanı, mülkiyet hakkını, komşuluk kültürünü ve toplumsal adaleti merkeze alan bir dönüşüm anlayışıdır.

Beykoz’un kaderi konuşulurken Beykozlunun sesi mutlaka duyulmalıdır.

Çünkü bu ilçenin gerçek zenginliği yalnızca Boğaz manzarası, ormanları, tarihî yapıları veya kıymetli arazileri değildir.

Beykoz’un asıl zenginliği, Beykoz’un insanıdır.

Ve unutmamalıyız:

Beykoz bizim yuvamızdır. Yuvamızı da, mahallemizi de, geleceğimizi de birlikte koruyacak, birlikte şekillendireceğiz.

Çünkü Beykoz’un geleceği, Beykozlu olmadan yazılamaz!

Kaynak: Beykozun Sesi